map.flightshikâye

Bölüm 26 / 269 Ağustos – 28 Eylül 2026

Günler değil, saatler

15 Eylül’de iki istasyonun sahibi, istasyonlarının duyduğu uçaklarda irtifayı göremediğini yazdı. Bir saatte ondan 17.000’den fazla konum gelmişti ve hiçbirinde irtifa yoktu. Aynı gün 16:52 UTC’de düzeltme yayındaydı ve birkaç dakika sonra istasyonlarından irtifa da hız da akmaya başladı.

9 Ağu10 Ağu11 Ağu12 Ağu13 Ağu14 Ağu15 Ağu16 Ağu17 Ağu18 Ağu19 Ağu20 Ağu21 Ağu22 Ağu23 Ağu24 Ağu25 Ağu26 Ağu27 Ağu28 Ağu29 Ağu30 Ağu31 Ağu1 Eyl2 Eyl3 Eyl4 Eyl5 Eyl6 Eyl7 Eyl8 Eyl9 Eyl10 Eyl11 Eyl12 Eyl13 Eyl14 Eyl15 Eyl16 Eyl17 Eyl18 Eyl19 Eyl20 Eyl21 Eyl22 Eyl23 Eyl24 Eyl25 Eyl26 Eyl27 Eyl28 Eyl 27 Eyl 9 Ağu1 Eyl28 Eyl
map.flights üzerindeki çalışma temposu, günlere göre, 9 Ağustos – 28 Eylül 2026, ölçeksiz. Son gün tamamlanmamış.

Yolda kaybolan irtifa

ADS-B transponderli bir uçak konumunu saniyede aşağı yukarı iki kez gönderir ve irtifa da tam olarak aynı mesajın içinde gelir. Yani 17.000 konumun hiçbirinde irtifa yoksa susan uçaklar değildir. İrtifa yolda bir yerde kaybolur.

Bu yol, sahibinin evindeki bir kutudan geçer: alıcı telsiz sinyalini çözer ve sonucu bize iletir. Onun iki istasyonu, aynı değerlere farklı adlar veren eski bir kod çözücü sürümüyle çalışıyordu. İrtifa başından beri oradaydı, yalnızca eski adıyla. 16:52 UTC’den beri iki lehçeyi de anlıyoruz ve başka bir dönemden kalma kod çözücüye sahip bir istasyonun hiçbir şeyi değiştirmesi gerekmiyor.

İki e-posta, dokuz istek

Ertesi gün aynı kişiden bir istek listesiyle iki e-posta geldi. Bir fotoğraf, başka bir uçağın tescili aynı şekilde başlasa bile, kastettiği uçağa gitmeliydi. Galeri filtreleyebilmeli, takip listesindeki bir bağlantı uçağa götürmeli, bir istasyonun rekorları hangi uçağın kırdığını söylemeli, tek bir uçuşun “kalktı” ve “indi” bildirimleri de aynı anda gelmemeliydi.

Bunların her birinin gerçek dünyada bir nedeni var. Tescil işaretleri yeniden kullanılır ve birçoğu aynı şekilde başlar; bu yüzden uçağı ilk birkaç karakterden tahmin eden bir form bazen yanlış tahmin eder. İki bildirim ise aynı anda geldi, çünkü o uçuş hiçbir istasyonun duyamadığı bir yerden kalkmıştı: kalkışı ancak inişle birlikte öğrendik. Aynı saniyede gelen iki mesaj, doğru olan tek bir mesajdan daha kötüdür.

16 Eylül’de 20:54 UTC’de hepsi yayındaydı: form artık sizin yerinize hiçbir şey seçmiyor ve tescil belirsizse iki seçeneği de gösteriyor, galeri tipe, havayoluna, yere ve tescile göre filtreliyor, istasyon rekorları uçak tipini belirtiyor ve kalkış bildirimi gecikecekse bildirim yalnızca inişi gönderiyor. 21:20’de bağlantılarla birlikte yanıtı elindeydi.

Hiç kapanmayan bir harita

Hava trafiğinin kapanış saati yoktur. Avrupa’da gece olduğunda Asya’da uçaklar kalkar; bu yüzden haritayı kimsenin açık tutmadığı bir an yoktur.

Buna rağmen web sitesinin yeni sürümü çoğu zaman günde birkaç kez çıkar. Bir kenarda hazırlanır, kontrol edilir ve ancak ondan sonra tek seferde, bütünüyle geçiş yapılır. O anda haritayı açık tutan kişi hiçbir şey fark etmez: önceki sürümün dosyaları el altında kalır, böylece açık bir sekme geçişten sonra bile kendi kodunu bulur. Yeni bir sürüm bir şeyi bozarsa önceki sürüm tek adımda geri gelir.

Yukarıdaki grafikte sıfırda kalan tek bir gün yok. En yüksek sütun, 3D havalimanlarında gerçek yüksekliği, çatıları ve pencereleriyle binaların yükseldiği 27 Eylül’de duruyor.

Geride kalanlar

Proje 9 Ağustos’ta tek sayfalık kurallarla başladı. Bunlardan biri bugün hâlâ Hakkımızda sayfasında yazıyor: Duyamadığımızı iddia etmeyiz. Yedi hafta sonra insanların evlerinden 170 istasyon veri gönderiyordu, site on üç dil konuşuyordu ve arşivde, 2026 yılının açık verilerden aktarılan geçmişi de dahil olmak üzere 7,9 milyar uçak konumu ve 12,2 milyon uçuş vardı. Sayıların geri kalanı bundan önceki 25 bölümde.

“Bunların hepsi günler değil, saatler sürdü.” Luboš Kovář, 16 Eylül’de istasyon sahibine verdiği yanıtta.