Atlanta van blokken
De open kaart van de wereld wordt getekend door vrijwilligers. Rond luchthavens tekenen ze zorgvuldig over waar elk gebouw staat, maar bijna niemand vult in hoe hoog het is. Op Atlanta, de drukste luchthaven ter wereld, had alleen de verkeerstoren een hoogte, en elke pier kwam eruit als een blok van één hoogte.
Betaalde data zouden het snel oplossen, maar dan zouden we afhankelijk worden van de dienst van een ander. Daarom kozen we een regel: wat we zelf kunnen bouwen, bouwen we zelf. De plattegronden komen uit de open kaart. Hoogtes en dakvormen komen uit laserscanning vanuit de lucht, lidar: een vliegtuig vliegt over het land en meet het met een laser, punt voor punt, zodat je ziet hoe hoog elk dak is en waar het knikt. Veel landen publiceren zulke scans vrij, waaronder de Verenigde Staten, Nederland, Zwitserland, Frankrijk, Engeland en Spanje, en waar ze dat doen, gebruiken we ze. De kleuren van de daken lezen we af van vrij beschikbare satellietbeelden.
Foto’s van de echte gebouwen komen als laatste, en die beslissen de rest: de vorm die de scan niet laat zien, de kleur van een gevel, waar de ramen lopen, wat er onder een dak staat. Een terminal met meerdere niveaus krijgt zijn trappen, een hangar een gebogen dak alleen als hij er echt een heeft. Wat de kaart al goed weet, blijft zoals het is; we vullen aan wat ontbreekt en overschrijven alleen waar de kaart er meer dan een paar meter naast zit. En waar niets ons een getal geeft, is het onze schatting, en zo wordt het ook bijgehouden.
Een kleinigheid die je een seconde ziet: terwijl de gebouwen van een luchthaven nog laden, staan er gewone blokken op hun plek. Die zijn niet fel wit maar gedempt grijs. We hebben gemeten hoe licht een afgewerkte luchthaven er van boven uitziet en de blokken dezelfde helderheid gegeven, zodat de scène niet flitst als de echte gebouwen binnenkomen.
Elke toren is anders
De verkeerstoren is het hoogste gebouw van een luchthaven, en geen twee zien er hetzelfde uit. Die van Atlanta is 121 meter hoog en was bij de opening in 2006 de hoogste van Noord-Amerika. Die van Los Angeles, uit 1996, heeft onder de cabine een donker blok dat op witte stutten rust, een gestileerde palmboom. Die van Denver is bijna honderd meter, met een donkere cabine en een witte radome bovenop.
In de open kaart is een toren meestal alleen een omtrek, dus in 3D rees hij op als een gewone zuil. Tegen 4 oktober hadden 199 torens op 186 luchthavens een eigen model, gebouwd naar foto’s en gepubliceerde afmetingen: de schacht, de verdiepingen onder de cabine, de glazen cabine zelf en de radome. Het glas is massief en donker, net als op onze vliegtuigen. ’s Nachts gloeit de cabine de hele nacht met warm licht, en bovenop brandt een rood obstakellicht, zoals op hoge bouwwerken rond echte luchthavens.
Het Theme Building kreeg zijn bogen
Sommige gebouwen kun je niet uit een plattegrond aflezen. Het Theme Building in Los Angeles bestaat uit twee gekruiste paraboolbogen boven een vliegende schotel, 41 meter hoog, en het kwam uit de kaart als een gewone cilinder. Het TWA Flight Center op JFK, het werk van Eero Saarinen, bestaat uit vier betonnen schalen die als vleugels oprijzen tot 23 meter, en de kaart had er een platte plaat in de vorm van een vogel van gemaakt. Nu hebben beide hun echte vorm, gemodelleerd naar foto’s en gepubliceerde afmetingen.
De terminal van Denver kreeg zijn tentdak met 34 toppen in twee rijen van zeventien, Terminal 5 van Heathrow zijn ene gewelf van 396 meter lang en 40 meter hoog. Naast het Theme Building kreeg de Tom Bradley International Terminal zijn dak van gebogen golven, waarvan elk segment langs de hal oploopt en eindigt in een glazen trede naar het volgende. Eind september hadden 49 iconische gebouwen op 34 luchthavens een eigen model, en hun muren en daken nemen de kleuren van de gebouwen eromheen over, zodat een icoon midden op de luchthaven niet schreeuwt.
Tenten in Jeddah
De Hajj Terminal op de luchthaven van Jeddah is een veld van 210 tenten van zandkleurig doek op hoge pylonen, in twee helften, in gebruik sinds 1981. Daaronder ligt een beschaduwd plein waar pelgrims op weg naar Mekka op hun bussen wachten. De open kaart heeft alleen de omtrekken van de twee helften, dus in onze 3D hing er lang een wit zeil boven een lege vloer, en eindigden de passagiersbruggen in de lucht.
Wat er echt onder het doek staat, vonden we in de gepubliceerde beschrijving van het project en op foto’s. Het grootste deel is echt een open plein met winkels en banken. De gesloten gebouwen met airco staan alleen onder de buitenste rij tenten, langs het platform, en de passagiersbruggen in de open kaart eindigen precies op die rand. Een foto vanaf de kant van de vliegtuigen toont een doorlopend gebouw van twee verdiepingen met banden ramen; een foto vanaf het plein toont de begane grond die terugspringt achter zuilen, een overstekende verdieping, een witte gevel met groene panelen. Zo tekenen we het nu, en het doek heeft het beige van de foto’s, niet wit.
De westelijke helft kreeg geen gebouw. Haar platform kwam er pas in 2009, en op de foto’s is haar rand bij de opstelplaatsen open, met een hek en zicht over het hele plein. Wat de foto’s en de beschrijving ons niet vertellen, verzinnen we niet. Diepte en hoogte van het gebouw zijn onze schatting, gemeten aan de torens eromheen, en we houden ze bij als schatting. De lage paviljoens op het plein staan op de foto’s, maar nergens staat precies waar, dus die laten we voorlopig weg.
De terminal van Denver heeft een tentdak met 34 toppen. In onze 3D heeft hij ze alle 34.