Ένας ιστότοπος στο τηλέφωνο δεν αρκεί
Το map.flights λειτουργεί στον φυλλομετρητή κάθε τηλεφώνου, κι όμως υπάρχουν πράγματα που μόνο μια εφαρμογή μπορεί να κάνει. Σας ειδοποιεί ότι το αεροσκάφος που παρακολουθείτε μόλις απογειώθηκε. Και στη λειτουργία «Πάνω από το κεφάλι» αρκεί να σηκώσετε το τηλέφωνο στον ουρανό: η πυξίδα δείχνει προς ποια κατεύθυνση και πόσο μακριά είναι κάθε αεροσκάφος, η κάμερα μπορεί, αν θέλετε, να τα επισημάνει μέσα στην εικόνα, και η προβολή «Τελευταία ώρα» δείχνει τι πέρασε από πάνω σας πριν καν βγάλετε το τηλέφωνο.
Η πυξίδα ενός τηλεφώνου είναι μαγνητική, και ο μαγνητικός βορράς δεν είναι ο αληθής βορράς. Η διαφορά αλλάζει από τόπο σε τόπο: λίγες μοίρες στην κεντρική Ευρώπη, άνετα πάνω από είκοσι στον βόρειο Καναδά. Η εφαρμογή παίρνει την κατεύθυνση προς τον αληθή βορρά, και όταν το τηλέφωνο δεν μπορεί να τη δώσει, το λέει. Όταν η πυξίδα αποκλίνει, προτείνει να σχηματίσετε με το τηλέφωνο ένα πλαγιαστό οκτώ στον αέρα.
Η θέση σας μένει σε όλο αυτό το διάστημα στο τηλέφωνο. Οι κατευθύνσεις υπολογίζονται στο ίδιο το τηλέφωνο, και ο διακομιστής λαμβάνει μόνο ένα ερώτημα για τη γύρω περιοχή, στρογγυλεμένο σε περίπου εκατό μέτρα. Η εφαρμογή το λέει ξεκάθαρα στο μήνυμα, πριν ζητήσει άδεια.
Στους φωτογράφους θα αρέσουν οι διελεύσεις. Ο Ήλιος και η Σελήνη έχουν διάμετρο περίπου μισής μοίρας ο καθένας, και ένα επιβατικό αεροσκάφος διασχίζει τον δίσκο τους σε κλάσμα του δευτερολέπτου. Ο ιστότοπος και η εφαρμογή υπολογίζουν από τις ζωντανές θέσεις ποια αεροσκάφη θα περάσουν μπροστά από τον δίσκο τα επόμενα δέκα λεπτά, όπως φαίνεται ακριβώς από το σημείο όπου στέκεστε. Η πρόβλεψη είναι μια ευθεία γραμμή: ένα αεροσκάφος που στρίβει ή αρχίζει να κατεβαίνει την ακυρώνει, και το ύψος που αναφέρει ένα αεροσκάφος είναι τόσο ακριβές ώστε στα είκοσι χιλιόμετρα το σφάλμα του να έχει περίπου το μέγεθος του δίσκου. Γι’ αυτό η λίστα δείχνει και τα παρολίγον, και το πού θα στραφεί ο φακός μένει απόφαση του φωτογράφου.


Η κάρτα επιβίβασης στο τηλέφωνό σας
Ο γραμμωτός κώδικας μιας κάρτας επιβίβασης ακολουθεί ένα παγκόσμιο πρότυπο. Περιέχει το όνομα του επιβάτη, τον κωδικό κράτησης, από πού και προς τα πού, την αεροπορική εταιρεία, τον αριθμό πτήσης, τη θέση και τη μέρα αναχώρησης. Τη μέρα όμως μόνο ως αύξοντα αριθμό της μέρας μέσα στο έτος, χωρίς καθόλου έτος: η 17η Ιουνίου είναι η μέρα 168.
Η εφαρμογή διαβάζει τον κώδικα με την κάμερα, μέσα στο ίδιο το τηλέφωνο, και βρίσκει μόνη της το έτος, γιατί μια κάρτα επιβίβασης αφορά σχεδόν πάντα την πλησιέστερη τέτοια μέρα. Το όνομα μένει στο τηλέφωνο, ο κωδικός κράτησης δεν αποθηκεύεται καθόλου, και ο διακομιστής λαμβάνει μόνο την αεροπορική εταιρεία, τον αριθμό πτήσης και το αεροδρόμιο.
Μετά έρχεται το καλύτερο κομμάτι. Το αεροσκάφος που θα σας μεταφέρει βρίσκεται συνήθως ακόμη κάπου στον αέρα ως άλλη πτήση. Όταν το βρίσκουμε, η εφαρμογή δείχνει πάνω από τον χάρτη ότι το αεροσκάφος σας πετά τώρα από το Άμστερνταμ προς την Πράγα, με εκτιμώμενη ώρα προσγείωσης. Αν θα προλάβει την αναχώρησή σας δεν το λέει: αυτό θα ήταν εικασία, όχι μέτρηση.
Φτιαγμένη για αντίχειρες
Σχεδόν τίποτα δεν μεταφέρεται από τον ιστότοπο όπως είναι. Τα κουμπιά με βέλη έχουν νόημα με ποντίκι και κανείς δεν τα θέλει στο τηλέφωνο. Το πάνελ της πτήσης ακολουθεί το δάχτυλό σας και μένει εκεί όπου το αφήνετε, τα φύλλα κλείνουν με ένα σύρσιμο, όταν σέρνετε τη γραμμή χρόνου της αναπαραγωγής πηδάτε στον χρόνο, και ένα άγγιγμα στον χάρτη διακόπτει προσωρινά την παρακολούθηση του αεροσκάφους.
Οι σύνδεσμοι από τον ιστότοπο ανοίγουν κατευθείαν στην εφαρμογή. Τον Σεπτέμβριο η εφαρμογή έφτασε τον ιστότοπο σε αρκετά κύματα: σημεία για spotters, ανωμαλίες πτήσεων, ομαδική λειτουργία με έως έξι αεροσκάφη, συνδέσεις μεταξύ πόλεων και η προβολή 3D των αεροδρομίων.


Ένα κομμάτι του χάρτη στον ιστότοπο κάποιου άλλου
Οι spotters μεταδίδουν ζωντανά αεροδρόμια στο YouTube, οι αερολέσχες έχουν ιστότοπους, τα μικρά αεροδρόμια δεν έχουν προϋπολογισμό για δικό τους πίνακα αναχωρήσεων. Αντί για διαφήμιση τους προσφέραμε ένα κομμάτι του χάρτη: αντιγράψτε λίγες γραμμές από τον διαμορφωτή και στη σελίδα εμφανίζονται ζωντανά αεροσκάφη. Το πρώτο widget υπήρχε στις 11 Αυγούστου, πριν ο ιστότοπος αποκτήσει λογαριασμούς. Στα τέλη Σεπτεμβρίου υπήρχαν έξι είδη: χάρτης, πίνακες αναχωρήσεων και αφίξεων, ένα σήμα με τον αριθμό των αεροσκαφών τριγύρω, η κατάσταση μίας πτήσης, μια κάρτα σταθμού και ο στόλος μίας αεροπορικής εταιρείας, σε τρία θέματα.
Ένα widget ζει σε έναν ιστότοπο που δεν μας ανήκει. Δεν πρέπει να τον καθυστερεί, να χαλάει τα στυλ του ή να συλλέγει τους επισκέπτες του. Γι’ αυτό φορτώνει μόνο όταν ο αναγνώστης κυλήσει ως εκεί, ζει σε δικό του πλαίσιο όπου δεν μπορεί να αγγίξει την εμφάνιση της σελίδας που το φιλοξενεί, και σε μια κρυφή καρτέλα του φυλλομετρητή δεν ζητά τίποτα. Αν ένας επισκέπτης έχει απενεργοποιημένο το JavaScript, στη θέση του μένει ένας απλός σύνδεσμος προς το map.flights.
Ο πίνακας δείχνει την ώρα του ίδιου του αεροδρομίου, ακόμη και σε έναν επισκέπτη σε άλλη ήπειρο. Κάντε κλικ σε ένα αεροσκάφος και οι λεπτομέρειές του ανοίγουν μέσα στο ίδιο το widget: στο τηλέφωνο η κάρτα ανεβαίνει από κάτω, με ένα δάχτυλο κυλάτε τη σελίδα που το φιλοξενεί και με δύο μετακινείτε τον χάρτη. Το λογότυπο μένει στη γωνία ακόμη κι όταν ο ιστότοπος κρύβει την κεφαλίδα.


Οι αναφορές των δεδομένων σε ένα widget δεν απενεργοποιούνται. Οι άδειες λένε ότι ταξιδεύουν μαζί με τα δεδομένα, οπότε ταξιδεύουν και στον ιστότοπο κάποιου άλλου.

